Światowy Dzień Książki i Praw Autorskich

23 kwietnia 

to doroczne święto organizowane przez UNESCO w celu promocji czytelnictwa, edytorstwa i ochrony własności intelektualnej za pomocą praw autorskich. Dzień ten po raz pierwszy obchodzono w 1995 roku. 

Z tej okazji przedstawiamy 10 najpiękniejszych bibliotek świata.

Data 23 kwietnia wybrana została jako symboliczna dla literatury światowej. W tym dniu w roku 1616 zmarli Miguel de Cervantes, William Szekspir i historyk peruwiański Inca Garcilaso de la Vega (przy czym datę śmierci Szekspira podaje się według kalendarza juliańskiego, a pozostałych dwóch – według gregoriańskiego). Na ten sam dzień przypada również rocznica urodzin lub śmierci innych wybitnych pisarzy, np. Maurice’a Druona, Halldóra Laxnessa, Vladimira Nabokova, Josepa Pla i Manuela Mejía Vallejo. W Wielkiej Brytanii i Irlandii Światowy Dzień Książki wyjątkowo obchodzony jest w pierwszy czwartek marca, tak aby święto to wypadało w trakcie semestru szkolnego.

  Międzynarodowy Dzień Książki Dla Dzieci 

obchodzimy co roku 

2 kwietnia, 

w dniu urodzin

duńskiego baśniopisarza

Hansa Christiana Andersena. 

Święto zostało ustanowione w 1967 roku
przez Międzynarodową Izbę
ds. Książek dla Młodych Ludzi (IBBY).

Co roku gospodarzem święta jest inne państwo. Polsce ten zaszczyt przypadł w 1980 roku; motto „Książka moim oknem na świat” wymyślił wówczas Wojciech Żukrowski, a sam plakat projektował Jerzy Czerniawski.

 

ŚWIĘTO SZKOŁY

24 marca 2021 r.

Zapraszamy do obejrzenia:

Opowieść kamishibai o patronce SP 212

Patronka Szkoły - prezentacja o Krystynie Krahelskiej

 

 Światowy Dzień Poezji 

to święto obchodzone corocznie 21 marca,

ustanowione przez UNESCO jesienią 1999 roku. 

Celem tego dnia jest promocja czytania, pisania, publikowania i nauczania poezji na całym świecie. UNESCO zadeklarowało, że ten dzień ma "dać nowy impuls, aby docenić poezję oraz poprzeć krajowe, regionalne i międzynarodowe ruchy poetyckie".

Poezja

autor: Władysław Broniewski

Ty przy­cho­dzisz jak noc ma­jo­wa,

bia­ła noc, uśpio­na w ja­śmi­nie,

i ja­śmi­nem pach­ną two­je sło­wa,

i księ­ży­cem sen srebr­ny pły­nie,

pły­niesz ci­cha przez noce bez­sen­ne

- ci­chą nocą tak li­ście sze­lesz­czą-

szep­cesz sny, szep­cesz sło­wa ta­jem­ne,

w sło­wach ci­chych ską­pa­na jak w desz­czu...

To za mało! Za mało! Za mało!

Two­je sło­wa tu­ma­nią i kła­mią!

Pier­siom ży­wych daj od­dech za­pa­łu,

wiew sze­ro­ki i skrzy­dła do ra­mion!